Hinweis: Des Gedicht is im Original auf Hochdeutsch gschriem. Du liest a Übersetzung – da Reim, da Rhythmus und da Klang vom Original gehn dabei valorn.
Am Fenster zieht de Welt vorbei
De Gedanken sinken ab wia Blei
Da Zug schnauft leise vor si hin
D’Erinnerung kimmt ma in Sinn
Da buntbemalte Blätterwoid
In weiter Sehnsucht längst valoid
Des Hoamatgfui wiagt gar so schwer
Da Weg dahin ohne Verkehr
De erstn halb vertrauten Dächer
Lassn des Herz im Sturm erneut breit fächern
Und Wiedersehn, wo ma herstammt
Augenblicke wieda aufflammt
De Sicherheit, dass oana dort
Am Ziel wart an dem Ort
Lasst Gfühl wia Wasser sprüha
Und endlich echte Liebe spiaren
Zum wissn, wo ma hinghört
Den Sinn vom Lebm stets vamehrt
Am End is a Weg zu dir selber:
Wo ziang de Gfühle di hi?
Dass du bloß nia vagisst:
Wo dei echts Dahoam is
Am Fenster zieht die Welt vorbei
Gedanken sinken ab wie Blei
Der Zug schnaubt leise vor sich hin
Erinnerung kommt in den Sinn
Der buntgemal’ne Blätterwald
In ferner Sehnsucht längst verhallt
Gefühl von Heimat wiegt so schwer
Der Weg dorthin ohne Verkehr
Die ersten halb vertrauten Dächer
Den Herzenssturm erneut breit fächern
Und Wiedersehn woher man stammt
Momente wiedermals entflammt
Die Sicherheit, dass jemand dort
Am Ziel wartet an jenem Ort
Lässt Emotion wie Wasser sprüh’n
Und endlich echte Liebe spürn
Zu wissen, wo man hingehört
Den Sinn des Lebens stets vermehrt
Am Ende ist’s ein Weg zu sich:
Wohin zieh’n die Gefühle dich?
Auf dass du doch niemals vergisst:
Wo dein echtes Zuhause ist
Note: This poem was originally written in German. You are reading a translation – the rhyme, rhythm and sound of the original are lost in the process.
The world drifts past the window
Thoughts sink down like lead
The train snorts softly to itself
A memory comes to mind
The colourfully painted forest of leaves
Long faded in distant longing
The feeling of home weighs so heavy
The road there without any traffic
The first half-familiar roofs
Spread the storm of the heart wide again
And seeing again where you come from
Moments ignited once more
The certainty that someone there
Waits at the destination, in that place
Lets emotion spray like water
And at last you feel real love
To know where you belong
Ever deepening the meaning of life
In the end it is a path to yourself:
Where do your feelings draw you?
So that you never forget:
Where your true home is
Примечание: это стихотворение написано в оригинале на немецком языке. Ты читаешь перевод – рифма, ритм и звучание оригинала при этом теряются.
За окном проплывает мир
Мысли тонут, как свинец
Поезд тихо фыркает про себя
Приходит воспоминание
Пёстро расписанный лиственный лес
Давно затих в далёкой тоске
Чувство родины давит так тяжело
Дорога туда без пробок
Первые полузнакомые крыши
Снова раскрывают бурю в сердце
И встреча там, откуда ты родом
Мгновения вспыхивают вновь
Уверенность, что кто-то там
Ждёт в конце пути, в том самом месте
Заставляет чувства брызгать, как вода
И наконец ощутить настоящую любовь
Знать, где твоё место
Всё больше наполняя жизнь смыслом
В конце концов это путь к себе:
Куда влекут тебя чувства?
Чтобы ты никогда не забывал:
Где твой настоящий дом
Nota: este poema fue escrito originalmente en alemán. Estás leyendo una traducción: la rima, el ritmo y el sonido del original se pierden en el proceso.
Por la ventana pasa el mundo de largo
Los pensamientos se hunden como plomo
El tren resopla suave para sí
Un recuerdo viene a la mente
El bosque de hojas pintado de colores
Hace tiempo apagado en lejana añoranza
El sentimiento de hogar pesa tanto
El camino hasta allí sin tráfico
Los primeros tejados medio familiares
Vuelven a abrir de par en par la tormenta del corazón