Da kloane Leo – Urlaubszeit

Und as Kalenderblattl hod zoagt, dass wieder August woan war. De Ferienzeit hod ogfangt und des hod fürn kloan Leo vor ollem oans bedeit: Er hod ois macha kenna, wozu er Lust ghabt hod. Und des Allerbeste an dera Zeit war, dass da Leo mit da Mama und mim Papa wia jedes Jahr zu Beginn vo da Ferien noch Italien gfahrn is, um dort zwoa Wochn auf am Campingplatz am Strand zum zeltn. Da Leo hod den Gruch vom Meer liabt, weil eam der imma wieder an de vuin scheena Sommerurlaube erinnert hod, de er dort scho verbracht ghabt hod.

„Scho wieder Stau“, hod da Papa gstöhnt, nach etwa zwoa Stund Fahrt auf da Autobahn, „warum muass ma imma erst so vui auf se nehma, bevor ma oam endlich amoi richtig guad geh ko?“. Da Leo hod ned verstandn, wos da Papa gmoant hod, denn eam is da Stau goar ned so schlimm vorkemma. De Mama hod mit eam imma Autokennzeichenraten gspuit: Jeder hod se drei Nummern aussuacha miassn und da Erste, der a Auto mit dera Nummer entdeckt hod, hod gwunna. Des hod ziemlich vui Spaß gmacht und da Leo hod dadurch vor olle andern Kinder in seina Klass scho bis 100 zähln glernt.

Am End hod de Fahrt goar ned so lang dauert, wia er denkt hod, und se san scho am frühn Nachmittag am Campingplatz okemma: Obwohl s ned weit zum Meer war, ham dort sehr vui Pinienbäum gstandn und Schattn gspendt. So hod da Leo entweder in da hoaßn Sonn am Meer oder mit seim Vater im kloan Woid Verstecken spuin kenna. Es hod bloß etwa a Stund dauert, dann hod er mim Papa scho des große Zelt aufbaut ghabt. Da Leo hod se scho richtig guad auskennt und hod imma de Heringe vom Zelt in de Erdn gsteckt, während da Papa dafür gsorgt hod, dass des ned umfoit. De Mama hod derweil de ganzen Koffer aus am Auto ausgräumt und ois fein säuberlich in den Vorraum vom Zelt eingordnet.

„Jetzt hob i aber richtig Lust auf a Pizza, wem gäht des genauso?“, hod da Papa in de Rundn gfragt, worauf da Leo a lautes „Juhu“ ausgrufa hod. De Pizza im Urlaub war de beste Pizza, de er kennt hod, und da Kellner vo eanam Lieblingsrestaurant hod imma a kloans Eis als Überraschung ghabt, wenn da Leo brav aufgessn hod.

Aa heier is da Kellner nachm Essn zum Tisch vo da Familie kemma und hod an Leo gfragt: „Na, Bambino, wia wars mit am kloan Eis?“. Freilich hod da Leo des Eis freudig okennma und war richtig satt und zfrieden, ois da erste Urlaubstag zu End ganga is.

Am nächstn Morgn is des glei an Strand ganga: Da Leo hod heier sein großn Spuizeugbagger mitgnumma ghabt und a Sandschaufe, mit dera er direkt am Wasser mim Papa a großes Loch gragn hod. Imma wieder is as Meerwasser mit de Wellen in de Gruam gschwappt, trotzdem ham de zwoa gschafft, dass am End a kloane Badewann im Sand entstandn is, in de da Leo sofort einihupft is. Auf amoi is a kloans Madl mit ihram Vater zu da großartign Wassergruam kemma und hod an Leo mit leuchtende Augn gfragt: „Därf i do aa amoi einispringa?“.

„Freilich, de Gruam is groß gnua für uns zwoa“, hod da Leo antwortet und as kloane Madl hod Anlauf gnumma und is ins Loch gsprungen, sodass des Wasser richtig hoch aufgspritzt is. Beide Kinder ham glacht und as Madl hod gsagt: „I hoaß übrigens Lisa“. „I bin da Leo, lass uns weiter zamspuin“, hod da Leo gstrahlt, immerhin hod er letztes Jahr im ganzn Urlaub neamd kennenglernt ghabt, mit dem er hod spuin kenna.

Aa da Papa hod se scho mim Vater vo da Lisa ogfreundt und hod an Leo zuagrufa: „I glaub, ös zwoa kennts eich alloa beschäftign, mir gengan vor zur Bar und hoin eich spada“. Da Leo hod ned gwusst, wos de Erwachsenen an ara Bar imma so spannend find, aber umso bessa ham se de Lisa und er jetzt ungestört austobn kenna.

Sofort ham de zwoa ogfangt a große Sandburg zum baun, ham se gegnseitig im Sand eingrabn und Fangerl gspuit am nassn Strandstreifn, der beim Laufa ganz angnehm an de Füaß kitzelt hod. Nachdem de zwoa Papas wieder vo da Bar zruckkemma san, ham se de Familien no zum Abendessn in da Pizzeria verabredt. Aa de Mama vo da Lisa hod se prächtig mit da Mama vom Leo verstandn und so ham se da Leo und de Lisa aa de nächstn Dog troffa.

Jeder Dog war a ganz bsonderer: amoi ham de Kinder im großn Kieferwoid am Campingplatz gspuit, a anders Mal san se mit am Segelboot aufs weite Meer naus gfahrn.

Des schönste Erlebnis war fürn Leo, ois de Lisa und er aufm Segelboot im Meer Delfine gseng ham: Munter ham de Viecher im Wasser auf und ab gschnattert, es hod fast so ausgseng, ois ob se de zwoa Kinder was Freundlichs zuarufa hättn mögn.

„Warum ko des ned imma Urlaubszeit sei?“, hod da Leo de Lisa gfragt und de hod bloß mit de Schultern zuckt. „Des woaß i ned, aber mei Papa sagt imma, dass ma de schena Zeitn genießn soll, damit ma se spada aa guad dro erinnert“, hod se gsagt und hod ihre zwoa Füaß durch de Reling vom Segelboot gstreckt.

„Des machma doch, oder?“, hod se da Leo vergewissern wolln und hod nachdenklich aufs weite Meer gschaut, in dem no grod de Delfine so fröhlich auf- und abtaucht san. Er hod se goar ned so richtig vorstelln kenna, dass in a poar Dog da Urlaub scho wieder vorbei sei sollt und er dann wieder dahoam sei sollt: Ohne Meer, ohne Strand und ohne Lisa.

Am letztn Urlaubstag san beide Familien sehr früh aufgstandn, um de Zelte am Campingplatz wieder zsammzupacka und weil de Heimfahrt ja aa no a ganze Weile dauern sollt. A letztes Mal ham se eanam Lieblingsitaliener bsuacht und da Leo war a wenig traurig, ois ghoaßn hod, Abschied vo da Lisa zum nehma. „Schad, dass mir uns nimma segn kenna“, hod da Leo leise gsagt und war in dem Moment am liabstn mit da Lisa mitgfahrn. „Des find i aa schad“, hod de Lisa antwortet, „aber mei Eltern ham gsagt, mir kenna eich bald amoi in Deitschland bsuacha kemma!“.

Es war a komisches Gfui, se vo jemandem zum verabschieden, den ma vui öfter segn wollt, aber es war aa schee fürn Leo, überhaupt so jemand wia de Lisa zum kenna. So ham se de zwoa Kinder a letztes Mal umarmt und versprocha, dass se se so boid wia möglich wiedersegn.

„Scho wieder Stau“, hod da Papa scho a Stund spada wieder auf da Autobahn gegrummelt. Diesmal hod des aa an Leo irgendwia bläd dunkt, der Stau. „Papa, warum ko des eigentlich ned imma Urlaubszeit sei?“, hod da Leo diesmal an Erwachsenen gfragt, denn der soit des eigentlich wissn.

„Woaßt, Leo, de Frog hob i mir aa scho sehr oft gstellt. Aber überleg amoi: Wenn imma Urlaubszeit war, dann wars goar nix Bsonders mehr für di. Noch ara Zeit tatst di langweiln, imma des Gleiche zum segn und macha. Des schönste Gfui im Lebm is doch, wenn ma se was wirklich verdient hod. Stell da vor, wia sehr du di in a poar Wochn frein wirst, wenn de Lisa uns bsuacha kimmt. Du soitst imma as Gleichgwicht haltn zwischen de Pflichtn, de du hast, und da Erholung, de du da dadurch verdienst. Du muasst aber imma aufpassn, dass du ned zu vui Pflichtn hast, denn dann warst nimma glücklich mit deim Lebm. Genauso soitst ned zu vui Freizeit und Urlaub ham, denn dann werd des schnell langweilig und du vergisst, de Momente zum genießn.“

Vielleicht hod da Papa recht ghabt, denn da Leo hod se scho wieder a wenig auf de Schui gfreit, dort hod er boid wieder vui neie, spannende Sachan lerna kenna, aa wenn er se ab und zu über de Hausaufgabn gärgert hod.

In dem Sommerurlaub hod er verstandn, warum ma erst imma was doa muass, bis ma se des so richtig guad gäh lassn ko.

Hod dir da Artikel gfoin? Auf Facebook teiln Auf Instagram folgn

Mia san aa auf Instagram und Facebook

Neie Gschichtn, Bilder und Gaudi: gleich folgn und nix mehr verpassn.

Koarb
Nach oben scrollen