Um 12e rum im Dorf beim Wirt
Hod a Familie reserviert
De Äidan und a gloana Bua
Da Ober bringt de Kartn zua
Da Voda sogt „I hoff, dass heid
Di heid amoi as Essen gfreit
Drum bstäi dir a paar gsunde Sachan
Dass mia uns koane Sorgen machan“
Da Ober kimmt „wos derfs denn sei?“
So antwortet da Lausbua glei:
„I hätt gern a Böfflamot
Am besten mit am Entrecote“
Da Ober schaut verdutzt: „Pardon
Des hamma ned bei uns im Lodn“
„Wenn dem so is an Khachapuri
Am besten noch Rezept aus Gori“
„Dass du ned lesen konnst is bled
Weil des stähd auf da Kartn ned“
„Aber Xiao Long werds doch ham
Am besten schnäi, mir knurrt da Mong!“
Da Ober schaut völlig perplex
Und d’Äidan ganz nervös wern jetzt
„Ja Bua i fleh nimm irgendwos!“
Bitt‘ d’Mama und verschütt fast s’Glos
Da Bua mit plötzlich ernstem Blick
Dengt noch und dann probiert sei Glück:
„Na guad, i mogs damit versuacha:
A großes Stückl Apfelkuacha
Dazu an großen Kaiserschmarrn
Und als Dessert bevor ma fahrn
Nimm i den Eisbecher Banane
Mit oana Extraportion Sahne!
Zum dringa war a Spezi recht
Habt’s des oiss do? Des war ned schlecht!“
Erleichtert nickt da Ober nur
und zischt ab Richtung Küchenflur
A de Äidan gfrein si voi
„Es gibt wos fia den Buam jawoi“
Beim Wirt warn also olle zfriedn:
A jeda griagt, wos er verdient!



